Reportages

Peerke Hendriks Budel. Duivenliefhebber en verenigingsman in hart en nieren.

Peerke Hendriks speelt zich geregeld in de kijker en dit jaar in het bijzonder. 2017, Concours commissie Eindhoven (gemeenten Cranendonck, Eindhoven, Geldrop, Heeze-Leende, Nuenen, Son en Breugel, Valkenswaard en Veldoven): 2e vitesse oude duiven aangewezen 2, 3e vitesse oude duiven aangewezen 4, 1e duifkampioen vitesse oude duiven met NL 13-1419535 en 3e duifkampioen vitesse oude duiven met NL 1685340. Deze 3e prijs na een duif van het tophok van Wim Faassen en zn. uit Waalre, die ook 1e aangewezen 2 en 1e aangewezen 4 vitesse oude duiven werd. Chapeau!

 

Peerke Hendriks werd op 13 oktober 1949 geboren in Budel. Hij heeft altijd in Budel gewoond en was de achtste in een gezin met zeven jongens en twee meisjes. In 1975 is hij getrouwd met Marie-Thérèse Stelten uit Hamont. Samen hebben ze twee dochters en zijn ze de trotse grootouders van vijf kleinkinderen.


Foto: Peerke en Marie-Thérèse met de twee kampioensduiven.
Klik 2 keer op de foto om deze te vergroten.

 

Klik Hier voor de PDF-versie

De verenigingsman Peerke Hendriks

Naast duivenliefhebber en al wat daarbij komt kijken is hij de kastelein van het verenigingslokaal van de Grenspost in Budel. En een goede; vriendelijk, attent en altijd paraat. Hij is mede beheerder van het clublokaal en helpt de vereniging daar waar mogelijk. Bovendien is hij een verbinder, die de zaak nooit op de spits zal drijven.

Zijn werkzame leven is begonnen bij Schoenfabriek De Komeet in Eindhoven. Hij heeft er acht maanden gewerkt. Duivenmelker Jo Meurkens tipte hem in Budel bij Van Winkel te komen werken. ‘Daar had hij zelf ook wel een beetje belang bij, want dan kon Jo werk gaan doen dat hij liever deed.’ Zijn chef was Janus van Leeuwen en jawel: ook duivenmelker.

‘’s Woensdagsmorgens gingen we onder werktijd duiven opleren. Met de vrachtwagen werden ze opgehaald in Budel, Dorplein, Someren, Weert en bij De Scheep in Maarheeze. We hadden dikwijls meer dan 2500 duiven. De tijd moesten we natuurlijk wel inhalen.’

Werkgever Van Winkel
Voor Van Winkel, later Van Winkel Fashion Group, was 1963 een keerpunt. In dat jaar begon Van Winkel’s Confectiebedrijven NV met de productie van het merk Ledûb, ‘tot op de dag van vandaag één van de meest aansprekende overhemden in de Benelux’. Oprichter Sjef van Winkel begon zijn productie van overhemden vele jaren daarvoor. In zijn streven naar perfectie ontwikkelde hij eigenhandig machines om de productie van zijn overhemden steeds verder te verfijnen. De kleine overhemdenfabrikant groeide snel uit tot de Van Winkel Fashion Group. Ledûb is inmiddels uitgegroeid tot het grootste Nederlandse overhemdenmerk, ‘met een opvallende lijn aan confectieoverhemden en maatwerk.’ ‘Onze medewerkers hebben grote affiniteit met het product en het merk Ledûb, en we zijn er trots op dat we diverse van onze medewerkers al meer dan dertig jaar aan ons weten te binden.’

Peerke heeft, op acht maanden na, altijd bij Van Winkel gewerkt. Hij woont letterlijk op een steenworp afstand van het bedrijf. Makkelijk voor hem, maar ook voor de werkgever. Hij heeft steeds op de expeditie gewerkt, ‘op den duur nog een beetje als leidinggevende’. ‘Er was veel werk op de expeditie en vaak was dat spoedwerk. ‘s Avonds tot 22, 23 uur of nog langer werken was niets bijzonders. Ook werd er vaak in weekenden gewerkt en ook dan soms lange dagen. Leveringen moesten op tijd bij de klanten zijn. De directeur en zeker Gerard van Winkel met wie hij vele jaren werkte, kwam altijd even kijken hoe het ging. Ze hadden echt belangstelling en ze waren goed voor ons. Tussendoor kon ik altijd efkes mijn duiven verzorgen.’ Hij heeft alle lof en respect voor deze werkgever, waar hij 45 jaar gewerkt heeft. ‘Toen ik op mijn 60e kon stoppen heb ik dat gedaan. En ik moet zeggen, ook toen hebben ze het keurig geregeld.’

Terug naar de duiven.
Peerke was in zijn jonge jaren geen duivenmelker, maar zijn vader wel. Na het overlijden van zijn vader in 1982 heeft Peerke twee jaar lang, twee keer per dag zijn duiven bij het ouderlijk huis verzorgd. Daarna is het oude hok van vader verhuisd naar het huidige adres aan de Gastelseweg in Budel. De start werd gemaakt met duiven van vader, maar er werd ook in wat nieuws geïnvesteerd.

‘Eens had ik een bon gekocht van Louis van Loon uit Poppel. 150 gulden voor een jonge duif of koppel eieren. Samen met Bennie van Vuuren en Jan Vonken gingen we naar Louis van Loon in Poppel. Bennie was getrouwd met een dochter van Peer Looijmans, waar hij goeie duiven van had. Jan Vonken was een van de beste liefhebbers van onze vereniging.

Het werd een koppel eieren uit twee verschillende koppels. Louis had de koppels zo gekozen, dat als het een doffer en een duivinnetje zou zijn, we ze met elkaar konden koppelen. En we kregen ook nog een tip mee: ‘Als er een bont bij zit, moet je daar zuinig op zijn.’
En er zat een bont bij, het duivinnetje. Dat groeide heel slecht op en Marie-Thérèse en ik hebben het samen met de spuit grootgebracht. Tja, we moesten er zuinig op zijn was het advies en het had 75 gulden gekost.

We koppelden de duiven en wat daar uit kwam; het was echt geweldig. Jongen uit dit koppel vlogen veel eerste prijzen en kopprijzen. Jan Meurkens, die controleur van de kring was, kwam geregeld op bezoek als de duiven aankwamen. Dan wist iedereen ook zeker dat het goed zat.

Na de vlucht fietste ik dikwijls met Frank Soors, die toen nog een menneke van een jaar of 12, 13 was (en nu secretaris van de Grenspost) naar het clublokaal van de Gelijke Kansen. Ik zei tegen hem, dat dacht 1, 2 en 3 te spelen. Dat bleek 2, 3 en 4 te zijn. De eerste prijs was voor Frank, met een jong dat hij van mij had: uit hetzelfde koppel! Ik moest toen echt goei duiven weggeven, ik kon ze zelf niet houden.

De winnende duiven.

‘De NL 13-1419535 (1e Vitesse CCE) heb ik als jonge duif cadeau gekregen van Peter, voorzitter van de Grenspost, en Ria van Breugel. Deze doffer heeft altijd goed gepresteerd, maar hij gaat het steeds beter doen. In 2016 was hij 2e duifkampioen vitesse oude duiven, 3e duifkampioen midfond oude duiven en 3e duifkampioen totaal. Een mooi cadeau, zo ’n duif.

De NL 16-1685340 (3e Vitesse CCE). Zijn vader is de 13-1418595, die ik cadeau heb gekregen van Pauw van Hunsel. Pauw is penningmeester van de Grenspost. Hij raadde mij aan om er mee te gaan vliegen, maar ik heb hem meteen op het kweekhok gezet. In de 595 zit veel van de soort van Frans van de Laar. Pauw speelt erg goed met duiven van Van de Laar. Van moeders kant zit er nog een beetje van het Van Loon koppel in. De zus van de 340, de 341/16 presteerde als jonge duif goed: 2e duifkampioen vitesse jonge duiven en 2e duifkampioen totaal jonge duiven. Een nieuw kweekkoppeltje?

Peerke is iemand die het zoekt in kwaliteit en een perfecte verzorging. Niet in grote aantallen. Hij heeft plaats voor 20 weduwnaars, maar meer dan 15 heeft hij er nooit. Momenteel huizen er 11. Daarnaast bezit hij 8 kweekkoppels. Voor eigen gebruik worden ongeveer 35 jongen gekweekt.

Heb je nog een opmerking of zo? Peerke: ‘Duivensport moet een liefhebberij zijn voor alle mensen, ook als ze niet goed presteren. Die mensen zouden meer gewaardeerd moeten worden en meer aandacht moeten krijgen. Hoe kan je het anders volhouden? Niet goed presteren ligt meestal aan de liefhebber, want op elk hok zitten wel goeie duiven.’

Comments are closed.

Powered by: Wordpress